Co powiedziałeś? To nie ma sensu, dupku.
Czyli „dupek” to dla pana miłe określenie?
Co?
Rejestr nocnej zmiany.
Jak to możliwe, że nie ma grafiku?
Nie było.
To bzdura.
Po wydarzeniu najpierw przesłuchano tych z nocnej zmiany.
Kapral Choi powiedział, że był na niej trzy noce z rzędu,
więc poprosiliśmy o grafik.
Powiedziano nam, że go nie ma.
Wypełniano go codziennie i zawsze wisiał na ścianie,
ale akurat tego dnia nie.
Coś tu śmierdzi.
Hej.
Może zmarły szeregowy Park był wtedy na nocnej zmianie.
Może dlatego nie chcą ci pokazać grafiku.
Prawda? To musi być to.
Prawda? Tak musi być.
REJESTR NOCNEJ ZMIANY
Czy to...
lista z nocnej zmiany?
Tak.
Skąd pan to wie?
Bo ja to panu wysłałem.
To ja...
wysłałem panu listę.
Sprawdź, kto tam jest, i nie daj nikomu wyjść!
Zajmij się tym.
Jesteś teraz współwinny.
Zrób to porządnie.
Dzień dobry panu.
ŻANDARMERIA
REJESTR NOCNEJ ZMIANY
Pozbędę się go.
- Zająłeś się tym? - Tak.
Wykasowałeś go, prawda?
Sformatowałem dysk. Proszę się o nic nie martwić.
REJESTR NOCNEJ ZMIANY 2015
REJESTR NOCNEJ ZMIANY 2016
20 WRZEŚNIA
USUŃ
REJESTR NOCNEJ ZMIANY 20 WRZEŚNIA 2016
TAK
SFORMATUJ DYSK LOKALNY
NACIŚNIJ „POTWIERDŹ”, ŻEBY KONTYNUOWAĆ NACIŚNIJ „ANULUJ”, ŻEBY ZREZYGNOWAĆ
POTWIERDŹ
FORMATOWANIE W TOKU
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To transmisja dla 50 tysięcy więźniów.
Nazywam się Min-joo Lee, a to audycja Borami.
Jedzenie!
Czy wasze serca i umysły mają się lepiej w maju, który do nas zawitał?
Jedzenie!
Widzicie kwiaty za oknem?
Jedzenie!
Wypełniona zapachem kwiatów...
- Jedzenie! - ...to najlepsza pora roku.
Po raz pierwszy od dawna niebo jest czyste i błękitne.
Mam ochotę gdzieś się wybrać, a wy?
Mam nadzieję, że 50 000 więźniów i 15 000 strażników
będzie miało dziś tak piękny dzień, jak piękna jest ta piosenka.
Cholera.
Już widzę, że będą z nimi problemy.
TRANSPORT WIĘZIENNY
ODDZIAŁ PATROLOWY SŁUŻBY WIĘZIENNEJ
Hej, podobno wszyscy nowi idą do Skrzydła 1.
Biedaku, musisz być taki zestresowany.
Ja? Ani trochę.
Muszę spotkać się z Je-hyeokiem.
Świetnie.
Kolejne wiadomości.
Kapłana Jeong-hyeok Moka przeniesiono do Zakładu Karnego Seobu
trzeciego dnia strajku głodowego.
Został aresztowany podczas protestu na dachu
przeciwko zmianom...
Dlaczego my?
Niech Bukbu go weźmie.
Został zatrzymany za utrudnianie śledztwa.
Kiedy dowiedział się, że wszyscy protestujący
zostali aresztowani dwa dni temu,
rozpoczął strajk głodowy.
Protestował przeciwko zwolnieniom dokonanym przez Seongyong Construction,
nielegalnemu przekazywaniu pracowników w Giyeon Electronics i...
Jak się ma ojciec Mok?
Dobrze. Tak jak pozostali więźniowie.
Boże.
Czy da się jakoś przerwać jego strajk głodowy?
Co, jeśli się u nas rozchoruje?
Jeśli zemdleje i będą musieli go zabrać do szpitala,
będę miał przerąbane.
Nie będzie tak.
Ojciec Mok protestuje całe życie, więc wie, jak to robić.
Poradzi sobie.
A jeśli ci bandyci będą go gnębić?
Jeden siedzi za gwałt kwalifikowany, drugi za nieumyślne spowodowanie śmierci.
- Powinni dostać oddzielne cele? - Czy to hotel?
Prywatne cele są zajęte.
Przepraszam.
Ojciec Mok nie jest w Skrzydle 1?
Tak, ale on ma oddzielną celę, więc na nich nie wpadnie.
A więźniowie nie są aż tacy głupi.
Wiedzą, że jest znany, więc będą go szanować.
To prawda. Ojciec Mok?
To prawdziwy Budda.
Żaden porządny człowiek nie skrzywdziłby tak dobrej osoby.
Swoją drogą, czy Je-hyeok Kima przeniesiono do ogrodnictwa?
Tak, wydałem takie polecenie.
Mój biedny Je-hyeok jest dość zajęty swoimi treningami. Nie może pracować.
A już na pewno nie w tej męczącej stolarni.
I tak już czas na zmianę stanowisk,
więc kazałem go przenieść do ogrodnictwa.
Proszę nas nie oszukiwać.
Nie chodziło o to,
a o przetrwanie stolarni.
Od kiedy Je-hyeok Kim został jej szefem,
produkcja spadła poniżej 50 procent.
Stolarnia zarabia najgorzej ze wszystkich zespołów.
Hej, Sim.
Nie da się być dobrym we wszystkim.
Coś może mu nie wychodzić.
Boże.
On nie tylko nie jest dobry, jest beznadziejny.
Urocze. Co to?
Stojak na długopisy.
A to?
Stojak na długopisy.
Na długie długopisy.
Przepraszam.
Boże.
Dziesięć minut przerwy.
Boże.
Czyli stolarnia straciła szefa?
Chwilowo mamy zastępczego.
Kogo?
Znowu jakiegoś dziwaka, jak ostatnio?
Jest trochę dziwny.
Może być nieco denerwujący,
ale nie kradnie
i nie robi nic za plecami.
- Kto to? - Znacie go.
Nauczcie mnie wszystkiego.
Nie ma czego.
Po prostu podlewaj rośliny. Rosną same.
Skup się lepiej na baseballu.
Kto będzie nowym szefem stolarni?
Biedna stolarnia. Co z nią teraz będzie?
Poradzi sobie.
Tak, na pewno. Aż za dobrze.
Właśnie o to się martwię.
Staranni i pracowici szefowie są najgorsi.
Lekko upośledzony Je-hyeok był lepszy.
Wrzątek na kawę!
- Polibuda, idzie wrzątek. - Wrzątek!
Zrób mi kawę.
Poranna kawa brzmi nieźle.
Słodka kawa dla naszego Min-chula.
Słodka kawa dla naszego doktora Ko.
A dla naszego Je-hyeok Kima
słodka kawa z dużą ilością mleka.
Nasz Świr dostanie słodką kawę z niewielką ilością mleka.
Proszę pana.
Poproszę dużo cukru.
Dobrze.
A ty?
Jaką chcesz kawę?
Americano.
Poproszę americano.
Je-hyeok Kim. Trening.
To wszystko broń, którą można wykorzystać do napaści. Musisz mieć znajomości.
A gdybym zawinął jeden?
Proszę, bierz.
Dobrze, proszę pana.
Jasne.
Podobno mamy w skrzydle gościa z gwałtem kwalifikowanym na koncie.
To straszny dupek.
Proszę uważać. Takim trzeba pokazać, gdzie ich miejsce,
albo spróbują zrobić to z tobą.
Mam poprosić kolegów?
Dobrze, sam to załatwię.
Bywają groźniejsi, niż pan myśli.
Jasne.
Znam go z Cheongsong, gdzie zabił współwięźnia.
Jego specjalność to udawane samobójstwa.
Co to takiego?
Poruczniku Lee, próba samobójcza. Szybko, do mnie.
Nie ucieknę stąd, proszę się nie martwić.
I tak nie mam dokąd.
Idź.
To próba samobójcza, więc chyba przeżył?
Oczywiście, to tylko gra.
W zakładach karnych 99% prób samobójczych jest oszukana.
To przedstawienie.
Po co to robią?
A jeśli jednak umrą?
Dobrze to planują.
Albo skłaniają do takiej próby łatwy cel,
obiecując, że go uratują. Czasem taki pechowiec umiera.
To musi wyglądać realistycznie, żeby nabrać strażników. Najczęściej
się wieszają, ale jeśli źle obliczą czas, ofiara umiera na miejscu.
Robią to dlatego, że osoba, która uratuje samobójcę,
dostaje dużo punktów.
Można dzięki temu przeskoczyć dwa poziomy.
Jeśli ma się szczęście, można nawet liczyć na warunkowe.
Facet naprawdę jest godzien swojego pseudonimu.
Pierwszego dnia tutaj...
To przedstawienie?
Mamy tu niezłych dupków.
Oczywiście, że to zaplanowali.
Razem to wymyślili, ale nie byli wspólnikami.
Więc?
Odpuściłeś im to?
- Tak. - Co?
Nie mamy żadnego dowodu. Strażnik Park to potwierdził.
Musieliśmy przydzielić maksimum punktów.
Co... Dlaczego...
Powinieneś mu dowalić.
Porucznik Paeng złapałby go za fraki
i porządnie zbluzgał.
Ty zawsze zachowujesz się tak elegancko.
Po co przeklinać? To ma niby przestraszyć więźniów?
W naszych czasach
nazywanie ich w kółko „dupkami”...
To takie staroświeckie.
Kto jest staroświecki? Song. Idź.
Ja. To prawda.
- Podobno staromodnie się ubieram. - To prawda, dupku.
Nie umiesz się ubrać.
Nie masz wyczucia stylu.
Dokąd idziesz?
Naczelnik kazał się upewnić, że Mok dostanie posiłki.
A co ze strajkiem głodowym? Już po? Kiedy to się stało?
- Nic nie mówili w wiadomościach. - Nie.
Mamy pytać go podczas pory jedzenia, czy przypadkiem nie zmienił zdania.
To absurdalne. Nie zrobi tego.
No to idę wykonać moje absurdalne zadanie.
- Na razie. - Poruczniku Lee.
Przyjdziesz na przyjęcie pożegnalne strażnika Parka?
Przyszła sobota o 19, Pretty Pig.
Jasne, zastanowię się.
Miłego dnia.
„Jasne, zastanowię się”. Wiadomo, że nie przyjdzie.
Nie lubię takich.
A mnie?
- Ciebie tak. - Ja ciebie też.
Musi pan coś zjeść, ojcze.
Nie, dziękuję.
Przepraszam za kłopot.
Nic mi nie jest, nie musi się pan o mnie martwić.
Naprawdę.
Boże, kapłan ma taki mocny głos!
Jesz potajemnie w toalecie?
Ktoś cię widział!
Cicho, dobrze? Proszę.
Co?
Nie mogę mówić tego, na co mam ochotę?
A tak w ogóle, dlaczego on ma pojedynczą celę?
Hej.
To wyjątkowe traktowanie. Nie wiecie o tym, idioci?
Jeśli masz jakieś zażalenie, złóż petycję.
Tak? Taki właśnie miałem zamiar!
Odnoś się do mnie z szacunkiem.
Jeśli znowu mnie obrazisz,
dostaniesz punkty karne za złe zachowanie.
Zastosuj się do tego. Dziękuję.
Boże... Będą problemy z tym dupkiem.
Z nimi jest łatwiej.
Po prostu nie traktuj go z góry.
Wygląda na snoba.
Z tymi durniami jest najłatwiej.
Dopóki przestrzegasz jego zasad,
nic innego go nie obchodzi.
Cześć.
Cześć. Miłego dnia.
JE-HEE
Patrzcie, kto dzwoni. Cześć, kochana Je-hee.
Tęskniłaś za mną?
Oczywiście, że mogę.
W przyszłym tygodniu mam popołudniową zmianę, więc mam wolne noce.
Może randka?
Jasne. Pewnie.
Zimno.
Nadawca: Sang-min Do Odbiorca: Doktor Ko
Panie Ko. Prokuratura wciąż ma nas na celowniku.
Chodzi o jeszcze inną umowę.
Panie Ko. Proszę, by raz jeszcze podjął pan walkę za firmę.
Czy zgodzi się pan przyznać, że za to też jest pan odpowiedzialny?
Co do... Co za dureń.
Tym się stresowałeś?
Poważnie?
Mierz to uważniej. Nie popełnij błędu.
CZUWAĆ I DAWAĆ PRZYKŁAD
Ja to zrobię, szefie Ko.
- Dobrze sprzątam. Daj mi to. - Nie.
Masz zranioną rękę, odpocznij.
Hej, Min-sung.
Nie przemęczaj swojej dłoni.
Idź do magazynu i poukładaj narzędzia.
- Dobrze, szefie? - Oczywiście.
Wiele narzędzi jest zniszczonych lub zagubionych, trzeba to sprawdzić.
Dobrze. Dziękuję.
- Dam z siebie wszystko! - Dobrze.
Idź.
Patrzcie, jaki zadowolony.
Za parę dni wychodzi na warunkowe, więc to zrozumiałe.
Zazdroszczę mu.
Co?
Bez sensu robić to ze złymi wymiarami.
Nie pomyl się.
I uważaj z narzędziami.
Strażniku Park.
Zostanę tu, ty idź do biura.
Trzeba sprawdzić, co u kapłana.
Proszę, idź tam i...
Na pewno nic mu nie jest, więc odpocznij w biurze
i poucz się do egzaminu.
Nie, tu mi dobrze.
Tam nie.
Nienawidzę tych oszustów.
Naprawdę aż tak lubisz Je-hyeok Kima?
Tak.
Zawsze się uśmiechasz.
Ciężko pracuj.
Kiedy na ciebie patrzę, widzę, że odpowiada ci praca strażnika.
Będziesz w niej dobry.
Muszę iść.
To moje ostatnie dni.
Dobrze. Pracuj ciężko.
Dobranoc.
Dobry wieczór.
To nie za daleko?
Próbuje zwiększyć prędkość piłki. Trenując rzucanie z dystansu
większego o dwa, trzy metry niż normalnie,
łatwiej to osiągnąć.
To metoda używana przez profesjonalnych trenerów.
Grałeś w baseball?
Nie, pracowałem w biurze.
Wiem to z książki.
Podręcznik miotacza Hyeok Sona.
Szkolenie umysłu Hyeok Sona.
Podręcznik rzucania Hyeok Sona.
- Czytałeś wszystkie? - Tak.
Każdą po pięć razy.
Mogę o coś spytać?
Nie jest pan stalkerem Je-hyeoka, prawda?
Nie.
Co za ulga.
Siedź spokojnie, dobrze?
Dobrze.
Będziesz tak siedział?
Tak.
Jesteś bardzo posłuszny.
Tak. Ji-ho też słuchałem.
Jestem lojalny,
ale tylko wobec tych, którym ufam.
Jesteś wzruszony?
Nie.
Jakieś siedem lat temu...
Wtedy mnie wzruszyłeś.
Na pewno tego nie pamiętasz.
Gwieździe pewnie zdarza się to codziennie.
Wiem.
Nie udawaj, że pamiętasz.
SIEDEM LAT WCZEŚNIEJ
Naprawdę musimy tu jeść?
Chciał tu przyjść na kolację.
Gracze Nexen zawsze tu przychodzą.
Naprawdę?
Wpadają tu w dni wolne.
To poniedziałek, więc kto wie?
Może spotkamy Je-hyeok Kima.
Mówię ci, że to prawda. Za kogo ty mnie masz?
Naprawdę przyjaźnisz się z Je-hyeokiem?
Tak.
Znam chyba z 3500 osób, które uważają się za jego przyjaciół.
Jeśli Je-hyeok naprawdę tu będzie, spytamy go, czy to prawda.
Proszę bardzo.
I tak go tu nie będzie.
Proszę tędy.
Hej, przywitajcie się.
Chcę jego autograf.
On teraz je, nie przeszkadzaj mu.
Czemu nie jesz?
Co robisz? Idź się przywitać, głupku.
Boi się.
W porządku. Uspokójcie się, bo Joon-ho się rozpłacze.
Patrzy na nas.
Hej, Joon-ho!
Joon-ho.
Je-hyeok.
Cześć.
Dawno się nie widzieliśmy.
Jak dawno? Czemu do mnie nie dzwonisz?
Jesteś zbyt zajęty.
Nie dla ciebie.
Słuchajcie, to mój przyjaciel.
- Cześć. - Cześć.
W liceum graliśmy razem w baseball.
Przestań.
To mój najlepszy przyjaciel.
O rany.
Jak twoje ramię?
To moi koledzy ze studiów. Założyliśmy razem firmę.
Są twoimi fanami.
Jestem fanem. Mogę prosić o autograf?
- I zdjęcie? - Autograf...
Dobrze, ale...
Momencik.
Jak się nazywasz?
- Jae-wu Lee. - Dobrze.
Jasne.
Gotowi?
Raz, dwa, trzy.
WSPÓŁLOKATOR
Co? Czego chcesz?
Hej, Joon-ho!
- Szybko, muszę pracować. - Mam dzisiaj randkę.
Cholera.
Czemu nikt z nich nie jest normalny?
Wiem.
Hej. Nie pracujesz dziś na nocną zmianę?
Czemu tak szybko przyszedłeś?
Cóż... Pójdę już.
Dobrze, idź do pracy.
Coś się stało?
Czyli o to chodzi.
Przyszedł wcześniej do pracy, żebyś ty mógł wyjść.
Znowu były jakieś problemy w stolarni?
Boże, tam nigdy nie ma spokoju.
Można to nazwać problemami albo niczym szczególnym.
Nie mam pojęcia
Co robisz, Min-sung?
Sortuję narzędzia.
Co to za numery?
Kiedy ktoś bierze narzędzie,
zapisuję jego numer
- i numer więźnia. - Boże.
Jezu, miałeś je tylko ładnie poukładać.
Cóż,
to może się wydawać skomplikowane,
ale to bardzo wydajny system.
Piła.
Piła. Piła to...
Piła to... Moment.
Więzień numer 4392.
Piła to numer dziewięć.
Piła.
Więźniu numer 1320, dam ci piłę.
Nie, ja ją zwracam.
Tak? Dobrze, zwróć.
Dobrze.
Klucz nastawny.
Gdzie ja go położyłem? Klucz nastawny.
Oddany.
Gdzie odłożyłem oddane?
Oddane...
Co zostało oddane?
Gwoździe.
Więźniu numer 3280, oddaj gwoździe.
Nie, potrzebuję ich.
Gdzie ja je położyłem?
Jakie chcesz?
Daj mi jakiekolwiek, błagam!
- Jaki numer ma młotek? - Skąd mam wiedzieć?
Do czego będziesz go używał?
Do rozwalenia twojej czaszki.
Dobrze, chyba czas na przerwę.
Już prawie pora na lunch.
Jestem taki zmęczony.
Mógłby zrezygnować z tego systemu, ale jest taki uparty.
To frustrujące.
Ale naprawdę ciężko pracuje.
Tak ciężko, że nie umiem się na niego wkurzyć.
To wariat.
Nie śmiej się.
Mówimy na niego „Doktor Kim”.
Nie, „syn doktora Ko”.
„Syn doktora Ko”.
Dziewczyna jeszcze nie przyszła?
- Cześć. - Hej.
Możesz mi dawać te wszystkie darmowe rzeczy?
Mam dobrą pozycję.
To czas kolacji, ale nie ma gości.
Chyba rynek kiepsko stoi.
Nie, TR Communications wynajęło cały lokal.
Załatwiłam ci stolik po znajomości.
Całą restaurację?
No tak, podobno dostali od Chińczyków 100 miliardów wonów.
Muszą mieć kupę kasy.
Boże...
Nie wyobrażasz sobie, jak bardzo jestem zazdrosny.
Dlaczego?
Mój brat i jego koledzy otworzyli tę firmę.
Joon-ho?
Tak. To między innymi on ją założył.
O rany...
Wiesz, że jest mądry.
Nauczył się grać w baseball, obserwując Je-hyeoka.
Tak to się zaczęło.
Był taki dobry w baseballu.
I jako pałkarz, i jako miotacz. Był świetny we wszystkim.
Wiesz, że był najlepszy w kraju?
Hyeon-jong Yang nigdy nie był tak dobry.
- Wiem. - Skąd?
- Nie pamiętasz, kim jest mój brat? - Faktycznie.
Co u Je-hyeoka?
Wszystko dobrze.
A potem?
Joon-ho zrezygnował z baseballu po wypadku i poszedł na studia.
Zgadza się. Mój brat poszedł na studia.
Wcześniej w ogóle się nie uczył, tylko grał,
ale rok nauki mu wystarczył.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Proszę jeszcze nie zmazywać.
Jeszcze tu jestem!
Dziękuję!
Jest niesamowity. To geniusz.
Na studiach
założył firmę ze starszymi kolegami. Nie powodziło im się.
Wtedy interesy rozkwitały.
Dwa czy trzy lata uczył się po nocach i...
ROK 2010
Znasz apkę z rozkładem metra?
Nie zadziała.
Chodźmy na coś z grilla.
Muszę wypłukać dym papierosowy wieprzowym tłuszczem.
A może bufet? Niedaleko jest niezłe miejsce.
Nie mam kasy, Joon-ho. Wieprzowina, dobrze?
- Dobra, jasne. - Chodźmy.
Jestem głodny, chodźmy.
Joon-ho, lepiej się przygotuj.
Idziemy dzisiaj do Mok-dong.
Znam, używam tej aplikacji.
Zrobili ją i sprzedali korporacji za 500 milionów wonów.
Pięćset milionów czy miliard.
Pisali o tym w gazetach. To było coś wielkiego.
Starsi koledzy Joon-ho wybrali udziały i dołączyli do firmy,
ale on wziął 50 milionów w gotówce i zrezygnował,
bo nie znał nikogo, kto zarobił na akcjach.
Mówił, że to nigdy się nie udaje.
- Cholera. - Cholera.
Jego życie jest takie beztroskie.
Ci starsi koledzy? Udało im się.
Stworzyli w korporacji własny zespół.
Dwa lata temu znaleźli inwestora i założyli TR Communications.
W zeszłym roku weszli na rynek. Śpią na pieniądzach!
Cholera.
Cholera... To takie wkurzające.
Podobasz mi się.
Za późno się poznaliśmy.
Mnie podoba się Joon-ho.
Rety...
Kiedy uczył się do egzaminów na strażnika?
Słyszałam, że są bardzo trudne.
To prawda, ale oczywiście mu się udało.
On jest prawdziwą bestią.
- Świetnie. - Wcale nie.
Twierdzi, że ma dość tej pracy, i chce zostać nauczycielem.
Dlaczego? To dobra praca.
Mówiłem, że żyje zbyt beztrosko.
Ale co o mnie sądzisz?
Chcesz zginąć?
Mówi, że to nie dla niego.
Nie lubi tego, co robi.
Co za bzdury.
Jesteś niemiły. Nie mów tak o bracie.
- Pouczasz mnie? - Tak.
Jesteś w moim typie.
Do dna!
Chyba robię się pijany.
Lubię Joon-ho.
To transmisja dla 50 tysięcy więźniów.
Nazywam się Min-joo Lee, a to audycja Borami.
Jak mija wam dzień?
Czy spotkało was dzisiaj jakieś małe szczęście lub coś tak miłego,
jak grana teraz piosenka „Bluebird"?
Nic takiego mnie nie spotkało.
Może straciliście coś dobrego, co było na wyciągnięcie ręki?
Na czym polega szczęście?
Ktoś powiedział, że gdyby nie obawa przed tym, co pomyślą inni,
nasze standardy szczęścia byłyby dużo niższe.
Nie opierajcie swojej wizji szczęścia na opiniach innych osób.
W ten sposób zwiększacie swoją szansę na odwiedziny drozda szczęścia.
Ojcze, może chociaż trochę mleka?
Nie, dziękuję.
Dziękuję.
Zanim pójdziecie spać, powiedzcie wszystkim: „Dobranoc”.
Boże, jak tu sucho. Co jest nie tak z moim gardłem?
Hej, co z prawami więźniów?
Nie mogę się nawet wysrać!
Nie słyszałeś, że czas iść spać?
Zbieraj się.
Było blisko. Mamy szczęście.
Wiem. Cóż za szczęście, że trafiliśmy na kogoś takiego.
Co robisz?
Wyciągaj. Jedna karta miejska dziennie.
Rozliczmy się i do spania.
Ale nie mam kasy...
Za dużo gadasz, sukinsynu.
Strajk głodowy kapłana Jeong-hyeok Moka,
którego skazano za naruszenie prawa do zgromadzeń i protestów,
trwa od pięciu dni.
Od kiedy dowiedział się, że wszyscy członkowie
protestu przeciwko rozbiórce
zostali aresztowani, trzynastego zaczął strajk głodowy.
W odpowiedzi na obawy związane ze zdrowiem ojca Moka
podczas pięciodniowego strajku głodowego przedstawiciel
Zakładu Karnego Seobu potwierdził, że zdrowiu ojca Moka nic nie zagraża.
Boże, ojciec Mok jest taki naiwny.
Jak mógł im zaufać, że dotrzymają słowa
i wypuszczą wszystkich, jeśli się podda?
Policja nakazała rozejście się, ale kapłan i inni protestujący...
EGZAMIN NA NAUCZYCIELA
Dla każdego jedna galaretka z czerwonej fasoli.
Po paczce jajek.
Banany.
Dla każdego po jednym.
Po jednym.
Co to?
Odłóż banana.
Potnę cię.
Tylko żartuję, naprawdę.
Masz sokoli wzrok.
Masz tyle pieniędzy ze sprzedaży papierosów,
a dalej oszukujesz, kiedy przychodzi zamówienie.
Nie wstyd ci?
To był żart, a nie oszustwo.
Świrze?
Szeptanie w towarzystwie jest niegrzeczne.
Co powiedział ten dupek?
Nie wiem.
Przegryzę twój prawy nadgarstek, gdy będziesz spał.
- Naprawdę? - Boże...
Co, teraz jesteście święci?
Co powiedział ten dupek?
„Koleś, ten dupek to totalny śmieć.
Kompletny idiota. Głupi grubas".
Świr tęskni za moim kolanem, prawda?
Zostaw mnie.
- Puszczaj. - Puść go.
Zostaw mnie, dupku.
- Co, dupku? - Hej, puszczaj.
- Zostaw mnie! - Zostaw go, nie czuję bólu.
Ja ci pokażę ból.
- Dobrze. - Pokażę ci, czym jest ból.
- Opuść kolano. - Zostaw mnie.
Zostaw mnie!
- To moja wizytówka. - Naprawdę?
Żartuję.
Dobranoc.
Dziękuję, moja droga bratowo.
Co? To twoja bratowa?
Tak, to dziewczyna mojego brata.
Zaopiekuj się moim szwagrem.
Miło było cię poznać.
- Taksówka przyjechała. - Dobrze.
- Poczekam na zewnątrz. - Jasne.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Proszę, wspieraj mojego brata.
Udaje nonszalanckiego, ale wiem, że nie jest z nim dobrze.
Przy innych udaje, że jest.
Bądź przy nim, dobrze?
Jasne. Nie martw się. Zobaczę się z nim za tydzień.
TR COMMUNICATIONS OTRZYMUJE FINANSOWANIE W WYSOKOŚCI 100 MILIARDÓW WONÓW
Hej, Joon-ho.
Nie jesteś zmęczony?
Czemu wyglądasz tak ładnie?
Jak gwiazda.
Zawsze mówisz takie miłe rzeczy.
Mówię prawdę.
Co u mojego brata?
Wszystko dobrze. Nie martw się.
Potajemnie zrobiłem dla ciebie zdjęcia.
Hej, zachowujesz się jak zepsuty kran. Nic mu nie jest.
Ma tam już chyba z setkę przyjaciół.
Dlatego nie mogę tego pokazać waszej mamie.
Idę do łazienki.
Je-hee, kawę zamówiłem dla ciebie.
Skąd wie, że piję latte?
INTERNET
„TR"?
TR COMMUNICATIONS OTRZYMUJE FINANSOWANIE W WYSOKOŚCI 100 MILIARDÓW WONÓW
Ostatnio chciałaś latte.
Jak możesz to pamiętać?
Pamiętam o tobie wszystko, Je-hee.
Przestań.
Joon-dol się odzywał?
- Joon-dol? - Tak.
Zostaliśmy przyjaciółmi.
Tylko ja z nim normalnie rozmawiam.
Jest uroczy.
Ty i twój brat tak łatwo nawiązujecie znajomości.
- On nie. - To nieprawda.
Jest niesamowity.
Joon-ho, Joon-dol powiedział,
że byłeś jednym z założycieli
TR Communications.
Powiedział, że wziąłeś 50 milionów i odszedłeś przed sukcesem.
To prawda.
Dlatego jestem taki smutny.
I zazdrosny.
Czuję, jakbym zmarnował życie.
Właśnie tak.
Nie idźmy do kina, Je-hee.
Może napijemy się soju?
Dobrze.
Połóż gazetę czy coś. Jesteś obrzydliwy.
Położyłem papier.
Naprawdę.
Potrzebuję dwóch z was do umycia podłogi.
Jest brudna jak Polibuda.
Ja to zrobię.
I ja.
Mówią...
że życie jest pełne żalu.
Wiem o tym.
Codziennie żałuję różnych rzeczy.
Niepotrzebnie wycofałem się...
z tamtego interesu.
Powinienem był dalej grać w baseball,
jak Je-hyeok.
Żałuję też we śnie.
Brakuje mi...
cierpliwości.
Prawda?
Czy to dlatego, że boję się przyszłości?
Wszystko, co robię...
bardzo mnie denerwuje. Nic mnie nie cieszy.
To tak jakbym...
zawsze przygotowywał się
na kolejną rzecz.
Jestem takim tchórzem.
Takim mięczakiem.
Nie jesteś tchórzem.
Po prostu masz wiele talentów.
Jesteś inteligentny.
Mój brat jest głupi, więc może tylko grać w baseball,
ale ty masz wiele talentów i umiejętności. O to chodzi.
Masz tak dużo,
że możesz zazdrościć kolegom czy mojemu bratu...
ale nie żałuj swoich decyzji.
Nie bądź dla siebie tak surowy.
Poza tym, kto czerpie radość z pracy?
Powinieneś poszukać jej gdzieś indziej.
Na przykład...
w związkach? W takich rzeczach.
To takie niezręczne.
Porządnie ją umyjcie.
Jeszcze tutaj.
Poruczniku Paeng.
Chciałbym zaczerpnąć świeżego powietrza.
Możemy wyjść na balkon?
Zwariowałeś? Myślisz, że to hotel?
BUŁKA MAŚLANA
No tak. Nie palisz.
Boże...
Irytujesz mnie.
Czemu denerwujesz się czymś takim?
Poznałem wielu idiotów,
ale nigdy takiego durnia jak ty.
Więzienie nie jest twoim domem.
Jak ktoś może prosić cię...
o coś takiego i przedłużać ci wyrok?
No ale potrzeba jeszcze idioty, który się tym przejmie.
Proszą cię o takie rzeczy,
dlatego, że taki jesteś. Wiesz? Cholera.
Nie jestem aż taki głupi.
Myślisz, że naprawdę to rozważam?
Za kogo ty mnie masz?
To czemu wyglądasz tak, jakby nadchodził koniec świata?
Bo jestem żałosny.
Co oni muszą o mnie sądzić, żeby wysłać mi taki list?
Za kogo mnie uważają,
że tak źle mnie traktują?
Czemu zgodziłem się na ten układ?
Ja nic nie zrobiłem.
To wina dyrektora generalnego, pana Ji, i głównego menadżera, pana Do.
Czemu dałem się w to wrobić?
Nie stresuję się tym.
Min-chul.
Ja...
żałuję tego.
Zastanawiam się...
dlaczego tak żyłem.
Chodzi o to, że żałuję.
Cholera... To niewiarygodne.
Czyli przedłużą wyrok doktora Ko?
W życiu. Nie zgodzi się na to.
Prawda? Nie jest głupi.
Myślałem, że to zrobi.
Pewnie, że nie. Dlaczego miałby?
Koniec? Dobra, idziemy spać.
Co? O co chodzi?
To niesprawiedliwe.
Prawda?
Jestem wściekły, kiedy myślę, że mam to zakończyć zdaniem:
„Nie zrobię tego”.
Nic na to nie poradzimy.
Musimy chociaż spróbować.
Nie może wnieść
o wznowienie procesu, ponieważ skłamał pod przysięgą.
Trzeba wymyślić coś innego.
Lepiej nie wykorzystywać prawa przeciwko takim draniom.
Co?
To kompletne dupki. Co możemy zrobić?
Pytaj farmaceutę o leki, a sukinsyna o sukinsynów.
Jestem sukinsynem?
- Tak. - Tak.
O rany.
Co ty byś zrobił?
Nie stresowałbym się tym.
W jaki sposób byś się zemścił?
Zemścił? Nie zrobiłbym tego.
A więc?
No powiedz.
Pieniądze.
Wyciągnąłbym od nich kasę. To najlepszy pomysł.
Znalazłbym coś na tego dupka, dyrektora generalnego,
i szantażowałbym go.
Mówiłeś, że jest bogaty, ma dom w Gangnam i gra w golfa.
Co jeszcze? Jest hazardzistą albo coś?
Nie. Rzadko pali i prawie nie pije.
Pochodzi z dobrej rodziny.
Sami lekarze, prawnicy i osoby na wysokich stanowiskach w korporacjach.
Jego córka jest inteligentna i pracuje dla rządu
w Urzędzie Planowania i Zarządzania.
Jego syn jest najlepszy w klasie w międzynarodowym liceum.
Osiągnął sukces.
Też mi sukces. Zrujnował komuś życie.
Mamy już odpowiedź.
Powiedz mu, żeby przyszedł z wizytą, i nagraj waszą rozmowę.
Zagroź, że wyślesz ją do pracy córki. Urząd Planowania?
- Tak. - Tak, planowanie.
Powiedz, że tam ją wyślesz. Zapisz ją na pandrivie.
Pendrivie.
Tak, powiedz, że wyślesz nagranie
do Urzędu Planowania i do pracy syna.
Szantażowanie córki to najlepsza metoda. Możesz spokojnie dostać miliard wonów.
Ale rodzina to...
To trochę za bardzo...
Szkodzenie jego córce...
Przestańcie pierdolić.
Jesteście przestępcami w więzieniu.
Nic tak naprawdę nie wyślemy. To tylko groźby.
Zastraszymy go tylko, żeby dał nam kasę.
Zrobię to.
Nawet gdybym miał dostać 10 000.
Przynajmniej coś zrobię.
Jak go nagrasz?
Nawet jeśli kupisz dyktafon,
i tak nie wniesiesz go ze sobą.
Więzienie nagrywa widzenia.
Nie musimy się o to martwić.
Wystarczy nam...
przyjazny strażnik.
Kto to dla nas zrobi?
Boże.
Załatwi pan to, prawda?
Nie! Za kogo wy mnie macie?
Nagranie załatwione.
Jak przeżyjesz, doktorze Ko?
Przestaną wypłacać ci pensję.
Doktorze Ko.
Twoja córka kończy pięć lat, prawda?
Potrzebujesz pieniędzy dla niej.
Nie szkodzi.
Nie chcę jej wychowywać
za brudne pieniądze.
Wyciągniemy kasę i wyjedziemy.
Nie chcę już
żyć w tym kraju.
Miałeś iść do łazienki!
Przestań, Je-hyeok.
Bracie, rozdziel ich.
Musisz ich rozdzielić. Czemu tego nie zrobisz?
Nie byli wspólnikami, ale już są.
Rozdziel ich.
Nie wtrącaj się, sam to załatwię.
Jeden już dostał punkty, więc drugi zaraz spróbuje.
Będą z nimi poważne problemy. Musisz uważać.
Powinieneś traktować dupków jak dupków.
Chociaż daj im ostrzeżenie.
Hej!
Co się stało, Je-hyeok? Co jest?
Nic mu nie jest, prawda?
Jasne, że nie.
Ale dalej śpi.
Usunięcie wyrostka przeprowadziliśmy w znieczuleniu ogólnym.
Wielu pacjentów jest śpiących przez pewien czas.
- Jego jelita działają. - Tak.
Przy dobrych wiatrach wyjdzie za trzy, cztery dni.
Dziękuję, pani doktor.
Pierdnąłem, ale dalej zabraniają mi jeść.
Zamknij się, to dla mnie. Nie jadłem cały dzień.
Kiedy cię wypiszą...
Nie. Kiedy wyjdziesz z więzienia, zamieszkaj ze mną na rok, dobrze?
Będziesz gotował, sprzątał
i spał blisko mnie, jasne?
O co chodzi?
Joon-ho.
Mam do ciebie prośbę.
O co chodzi?
Zostawiłem samochód.
- Gdzie? - W sądzie.
Kiedy?
Kiedy mnie skazano, czyli...
Czwartego stycznia?
Wybacz.
- Gdzie są kluczyki? - Nie wiem.
Ale ty wiesz.
RZECZY OSOBISTE KLUCZYKI DO SAMOCHODU JE-HYEOK KIMA
Patrzcie go.
Mówił, że się rozstali, ale dalej to nosił.
SĄD REJONOWY SEUL-ZACHÓD
Ten samochód to śmietnik. Nie jest przeznaczony dla ludzi.
Naprawdę kocha żeberka.
Co za idiota.
Wiem.
Tak, proszę pani. Mówi, że stoi w garażu.
Ale pracuję teraz poza miastem.
Zrobiłbym to, gdybym był w Seulu.
Co mam zrobić?
Ji-ho może go przywieźć. Nie martw się.
Chyba ma pani rację.
Joon-ho powiedział, że bilet parkingowy jest pod osłoną przeciwsłoneczną.
PAŹDZIERNIK 2015 ROKU
- Dziękuję. - Dziękuję.
Powodzenia na jutrzejszym meczu.
Przepraszam, ale możemy prosić o zdjęcie?
Pewnie.
Raz, dwa, trzy.
- Kto to? - Moja dziewczyna.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Też chcę zdjęcie.
Nie mamy żadnych wspólnych.
Ojej.
Z zakończenia podstawówki,
gimnazjum, liceum...
Nie, od kiedy jesteśmy parą.
Nie mamy żadnych zdjęć jako para.
Rozumiem.
- Zwariowałeś? Ludzie zobaczą. - Dobrze.
Dobra.
Raz, dwa, trzy.
Co?
- Jeszcze jedno. Uspokój się. - Sam się uspokój.
Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Jeszcze jedno.
- To Je-hyeok Kim! - Je-hyeok!
- Je-hyeok!
Co?
Cześć, Ji-ho.
W autobusie. Jedziemy do hotelu.
Nie śpisz jeszcze?
Co?
Co mam zrobić?
Zaśpiewaj mi coś.
Teraz?
Tak. Jeśli dla mnie zaśpiewasz, spełnię jedno twoje życzenie.
Moje gorące usta
Chcą dotknąć twych miękkich warg
Żeby moja miłość
Dotarła do twojego serca
Jeśli dalej nie wiesz
Co do ciebie czuję
Wiedz, że kocham cię
Najbardziej na świecie
Zawsze będę cię kochać
Tak mocno jak teraz
Będę cię kochać
Najbardziej na świecie
Miałam jechać na dół.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Ojcze.
- Nic ojcu nie będzie? - Oczywiście, że nie.
Proszę wrócić do pracy.
Jestem silniejszy, niż na to wyglądam.
Jesteś tchórzem. Nie umrzesz.
Hej.
To tylko dla picu. Nic ci nie będzie.
Chodź. Daj mi to.
Powisisz tylko pięć sekund, jasne?
Poczekaj pięć sekund, a ten sukinsyn cię uratuje.
Dawaj.
Nie dam rady. Proszę, dajcie mi żyć.
- Błagam. - Nic nie zrobiliśmy.
To na niby. Takie przedstawienie.
Do dzieła.
Raz, dwa,
trzy!
Wygląda tak realistycznie. Patrz na to.
Co, do chuja?
Sukinsynu.
To nie to samo krzesło. Tu jest 450, a tu 460. To dziesięć centymetrów różnicy.
Wiele osób je myli.
Doktorze Ko, masz gościa.
Cholera.
Gdzie strażnik Sim? Dlaczego zabiera cię porucznik Paeng?
Wybaczcie na chwilę.
Hej, dawno nie było twojego brata.
Poziom czwarty.
To prawda.
Tylko jeden gość tygodniowo.
Twój brat jest niesamowity.
Nie opuścił ani jednej wizyty. Przychodzi co tydzień.
Boże...
To świetny brat. Bądź dla niego dobry, dupku.
Czemu tak wyglądasz?
Coś się stało?
Nie.
Przyzwyczajam się. Ja...
Nic mi nie jest.
Nie martw się już o mnie
i...
skup się na pracy.
Ja...
Boże.
Nie wiem, co miałbym powiedzieć twojej żonie i dzieciom.
Rozumiesz?
Coś się stało?
Jung-woo.
Mamy...
świadka.
Ktoś widział...
jak sierżant Oh zabija szeregowego Parka...
tamtej nocy.
Te skurwysyny...
Nie byłem pewien, czy zrozumiałem pański list,
więc chciałbym prosić o wyjaśnienie.
Poprosiłem strażnika o przysługę, więc możemy mówić otwarcie.
Nie nagrywają naszej rozmowy, proszę się nie martwić.
ZAKŁAD KARNY
Cholera. Poważnie?
Prokuratura nas ściga.
Pan Ji jest w kiepskiej sytuacji.
Jeśli powie pan, że to pana wina,
powiększymy pańską pensję trzykrotnie, nie, czterokrotnie.
Zapłacimy za zagraniczne studia So-ry.
Pan Ji obiecał.
Jeśli zgodzi się pan dzisiaj,
do wieczora przeleje 100 milionów wonów
na konto pańskiej żony.
Jest pan dobrym człowiekiem, prawda?
Proszę
zrobić to jeszcze raz dla firmy.
Nie byłem w dziale finansowym w 2012.
To nie są moi klienci.
Łatwo możemy to sfabrykować.
Wpiszemy tam pańskie nazwisko i stworzymy nowe dokumenty.
Tym razem
nie ma znaczenia, o który dział chodzi.
Zrobi pan to dla nas?
Prawda, panie Ko?
Nie, nie zrobię tego.
Sami sprzątajcie swoje gówno.
A ta rozmowa została nagrana,
więc jeśli pieniądze nie znajdą się dzisiaj na koncie,
jeśli nie powiększycie mojej pensji czterokrotnie,
jeśli So-ra nie dostanie do końca tygodnia pieniędzy na studia,
umieszczę ją na pendrivie i wyślę do firmy twojej córki,
a drugą
do twojej.
Zwariowałeś?
Wręcz przeciwnie.
W końcu wróciłem do zmysłów.
Panie Do.
Życzę miłego życia w piekle, skurwysynie!
Jak to ktoś to widział?
Kto?
Skąd pan wie?
Bo ja to panu wysłałem.
To ja...
wysłałem panu listę.
Czyli szeregowy Park
czuł się dość dobrze,
by tamtej nocy...
być na nocnej zmianie?
- Tak. - Rozumiem.
Czy sierżant Oh...
zabił szeregowego Parka?
Tak.
Przepraszam.
Skąd pan wie?
Skąd pan wie,
że sierżant Oh...
zabił szeregowego Parka?
Widziałem to.
Cały nasz zespół...
to widział.
Skurwysyny!
Przepraszam...
Nadajesz się do wariatkowa, a nie do wojska.
Wypierdalaj leczyć się na głowę.
Jasne? Pytam, czy jasne, psie.
Jun-yeong.
Ocknij się, Jun-yeong.
Hej, ocknij się.
Ocknij się, dupku.
Jun-yeong.
Nie umrze.
Od tego się nie umiera.
Sierżancie Oh.
Jun-yeong nie oddycha.
Jun-yeong.
Ubierz go.
- Co? - Nie słyszałeś?
Ubierz go i zanieś do pokoju.
Tak jest.
KIMCHI Z KAPUSTY
Nie jadłeś obiadu?
Dziękuję. Miałem dużo pracy.
Pomyliłem numery narzędzi,
więc chciałem je uporządkować. Mam pozwolenie od strażnika Sima.
Boże.
To...
Przepraszam.
Chciałem trochę pomóc przed wyjściem.
Przepraszam.
Posłuchaj, Min-sung.
- Tak? - Nie rób tego.
Nie układaj tak narzędzi.
Nie segreguj ich według rodzaju.
Lepsza metoda to częstotliwość używania.
W ten sposób łatwiej je znaleźć.
Szczypce, obcęgi i kleszcze są używane najczęściej,
więc połóż je na wierzchu
i daj im czerwoną etykietkę.
Użyj czerwonego oznaczenia dla najczęściej używanych przedmiotów.
Dla kolejnych niebieskiego.
Postaw koło siebie tablicę z informacjami.
W ten sposób zaoszczędzisz czas.
To samo z heblami.
Małe odłóż na bok.
CZUWAĆ I DAWAĆ PRZYKŁAD
A duże...
- Są najczęściej używane. - Rozumiem.
Kiedyś mieliśmy pojemnik na gwoździe, ale się zepsuł.
Jeśli to oznaczysz...
OSZCZĘDZAJ WODĘ
Proszę poczekać, ojcze. Przyniosę więcej koców.
Dobrze.
Dobrze wyglądasz.
Musisz faktycznie jeść w ukryciu.
Hej, Lee.
Muszę pogadać z kapłanem.
Mogę do niego podejść?
Zwariowałeś, dupku?
Skurwysynu! Jak śmiesz dręczyć go z powodu problemu z nogą!
Jeśli jeszcze raz zobaczę cię w pobliżu ojca...
zabiję cię, skurwielu.
EMPATIA WOBEC RESOCJALIZACJI
Strażnik Park naprawdę odchodzi z pracy, bo nie chce już tu być?
Czemu pracuje ostatniego dnia?
Już jest w Pretty Pig. Wszyscy musieli na niego czekać.
O nie, też jestem spóźniony. Muszę lecieć.
Z kim rozmawiasz? Jesteś satorare?
Co to znaczy?
Naprawdę jestem spóźniony. Powinienem biec?
Idziesz w jakieś ciekawe miejsce? Na randkę?
Jak to?
Idę do Pretty Pig.
O nie, jesteśmy już naprawdę spóźnieni.
Co mówił prawnik? Mam jakieś szanse, prawda?
Porucznik Paeng powiedział, że kapitan Yoo nie jest zabójcą.
Brat kapitana Yoo pracuje nad tym,
żeby sąd zgodził się na drugi proces.
Wspominałeś, że zgodził się zeznawać.
Krzywoprzysięstwo to poważne przestępstwo.
Kiedy powiedział, że był świadkiem morderstwa...
miałem ochotę go zabić.
Pomocy, poruczniku Paeng!
Tylko na jeden dzień!
Ty wredny... dupku.
Co powiedziałeś?
Nie jesteś moją matką. Nie rozkazuj mi.
Czemu odzywasz się do mnie, jakbym był twoim kolegą?
Bądźcie cicho, samoluby!
Poruczniku Paeng. Ważna wiadomość!
Jaka?
Zamknij się.
Napięcie jest namacalne. Co jest?
Absolwent Narodowego Uniwersytetu Seulskiego i były agent CIA?
Nie dorastasz mu do pięt.
Chcę pobyć sam.
Wyjdźcie stąd!
Jeśli nowy początek masz jeszcze przed sobą, co sprawia, że zwlekasz?
Zacznij od nowa.
Od twojego chodzenia kręci mi się w głowie.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Hej! - Je-hyeok!
- Jakim cudem? - Je-hyeok!
- Ja...
- Jak to... - Je-hyeok!
Nowy przychodzi dzisiaj.
Zaraz będzie.
Napisy: Arianna Sugier